1این مطالعه مؤلفه های انگیزشی را در سیستم های رتبه بندی معلمان و تأثیر آن ها بر انگیزۀ رشد حرفه ای بررسی می کند. با استفاده از یک رویکرد مرور سیستماتیک، متون مربوط به سیستم های رتبه بندی معلمان، انگیزش و ادبیات توسعه حرفه ای را بررسی می کند. با بررسی متون مختلف و یافته های پژوهشی در مورد انگیزش معلم، عوامل مؤثر بر رتبه بندی معلمان بر اساس شایستگی های عمومی، تخصصی و حرفه ای و همچنین تجربه شناسایی می شوند. این مطالعه با ترسیم موازی با نظریۀ انگیزشی هرزبرگ، توصیه هایی را برای تقویت انگیزه معلم و رضایت شغلی از طریق بهبود در سیستم رتبه بندی ارائه می دهد.

ادبیات با تقلید و بازآفرینی حقایق هستی وتصویر و تجسم زندگی و دنیای انسانی در شکلی ملموس و محسوس در انتقال، تفهیم و ادراک هر چه سریعتر مسائل، نقشی بسزا داشته است. به رغم برخورداری زبان و ادبیات از موضوعی مشابه، هر یک با تصاویر و شیوه هایی از بنیاد متفاوت با این موضوع رو به رو می شوند به این معنا که در برخورد زبانی، زبان ابزار شناخت هستی است بدان گونه که هست و حال اینکه در برخورد ادبی، زبان ماده خام یا دستمایه باز آفرینی هستی است بدان گونه که می خواهیم باشد. در این جستار سعی بر این بوده است که پس از نقل و بررسی دیدگاه های متفاوت از مفهوم واقعی «ادبیات»، وظیفه اصلی و ارزش و اهمیت کار نویسنده، تعهد و التزام ویژه ادیب طرح شود. ضمن ارائه شواهدی گویا، عمدتا از ادبیات معاصر، وجوه تمایز و تشابه ادبیات و دیگر هنرهای انسانی، ملاک و معیار زیبایی در آثار ادبی و ضوابط و قواعد حاکم بر آثار ادبی هم مد نظر قرار می گیرد.

مفهوم و ماهیت زمان و مکان از جمله موضوع های محل نزاع در فلسفه و فیزیک بوده است. از سویی ما همه اشیای مادی را زمانمند و مکانمند می یابیم و از سوی دیگر، هیچ حس مکان یاب و زمان یاب نداریم. به همین دلیل، آرای بسیار متفاوتی در تبیین این موضوع ارایه شده است. برخی از متفکران زمان و مکان را امری موهوم دانسته و برخی حتی به عینیت آن دو در خارج از ذهن معتقد شده اند.کانت، فیلسوف شهیر آلمانی، که اندیشه های او تاثیر بسزایی در فلسفه غرب داشته است، تبیین ویژه ای از مساله زمان و مکان دارد. او این مقولات را در قلمرو معرفت شناسی وارد کرده و شالوده معرفت شناسی خود را بر آنها قرار داده است. او که شدیدا تحت تاثیر دستاوردهای علوم جدید، به ویژه فیزیک نیوتونی، و نیز متاثر از تشکیک های هیوم می باشد، از سویی در پی توجیه مبانی معرفتی علوم تجربی است، و از سوی دیگر درباره امور غیر مادی مانند خدا، نفس و امثال آن عقل محض را ناتوان از فهم و اثبات آنها می بیند. به اعتقاد او، معرفت ترکیبی از ماده شناسایی و صورت شناسایی است. ماده شناسایی همان چیزی است که خارج از ذهن، از طریق حس به ذهن منتقل می شود، و صور شناسایی، در مرحله تصور، زمان و مکان و در مرحله تصدیق مقولات پیشینی فاهمه هستند، بنابراین هرچه در زمان و مکان قرار نگیرد، از قلمرو معرفت بشر خارج است. نتیجه این نظر چنانکه خود کانت تصریح می کند نفی فلسفه الهی است. از این رو، در این مقاله، این شالوده معرفتی کانت مورد تاهل قرار گرفته و نشان داده شده است که دلایل و توجیهات کانت در این زمینه قابل اعتماد نیست.